Bazı İkinci Yeni Şairleri ve Birer Örnek Şiirleri

İlhan Berk -18 Kasım 1918 - 28 Ağustos 2008-

DENİZ KİTABI

Bitkileri öğreniyorum. Otları, çiçekleri

Bir taflanı alıyorum. Taflan bu diyorum.

Başlıyorum incelemeye tutup iki ucundan. 

Bir pelin yaprağını koparıyorum sonra. 

Özsuyu çıkıyor elime.Bir dalı kanırtıyorum 

Yininden. Uzun, incecik bir söğüt dalını 

Damarlarını sayıyorum, bir suya bırakıyorum 

Dünyanın en güzel yeşili o zaman anlıyorum. 

Böyle bütün gün dolaşıp duruyorum 

Sonra birden kağıda kaleme sarılıyorum. 

Cemal Süreya -1931 - 9 Ocak 1990

GECE BİTKİLERİNDEN 

Gece bitkilerinden korkuyorum,

Hayır, geceleri bitkilerden!

Gizlenirken vurulmuş ulaklara ağıttır

Bana açtığın her telefon. 

İki kalp arasında en kısa yol: 

Birbirine uzanmış ve zaman zaman 

Ancak parmak uçlarıyla değebilen 

İki kol. 

An ki fıskıyesi sonsuzluğun 

Keşke yalnız bunun için sevseydim seni.

Edip Cansever -8 Ağustos 1928 - 28 Mayıs 1986-

KAKTÜS

Sonunu istemiyorum sessizliğin

Yokluğu istemiyorum bu akşamüstü çınlamasında

Yüzümü dizlerime dayıyorum, bitiştiriyorum

Kollarımı da 

Bir kaktüs olmalıyım ben, dışıma yağan bir sağnak 

Olmalıyım 

Uçsuz bucaksız dünyada 

Güneşin doğuşunu bekleyen. 

Ufukta ansızın bir ışık çizgisi 

Avuçlarımdayım belki. 

Ece Ayhan -10 Eylül 1931 - 12 Temmuz 2002-

DENİZİN ALTINDAKİ BANDOLAR

İşte ölüm şu derin taçlı şiirdir bak

Duman adamları maskeli katanalarıyla geçiyor

Çalan bir bandonun eşliğinde

Şimdiye dek ölünmeyen kentimizin üzerinden

Hiç değilse sokaklarında

- Sayın padişahım muhbir

Denizin altındaki bandolar da çalıyor muydu?

Parmak çocuk sorusu karşılığını da içinde taşır

- Ama şurasını unutuyorsun hep

Boğuldukları zamanki yaşlarıyladır çalgıcılar

Herhalde böyle bir şiire başlayan onu bütünler.

Turgut Uyar -4 Ağustos 1927 - 22 Ağustos 1985

ÇOK ÜŞÜMEK

Bir Kalır uzun resimlerde anısı sakallarımızın

Urban içinde üşüyüp üşüyüp kaldığımızın

Bir Kalır yanık yağlar yataklarda o oteller 

Meydanlar heykeller sizin olmadığınız o her yer 

O çok yalınç gerçekli gelip gitmeler 

Bir kalır uzun duvarlar ve onların dipleri 

Bir kalır yılgın Adamların hep "Evet" dedikleri 

Çok üşürdük hep üşürdük üşümekti bütün yaşadığımız 

Üşürdü ellerimiz aşkımız sonsuz uzun sakallarımız 

Tükenir dağınık diriliği kaşıntımızın bir gün 

Bir Kalır uzun kitaplarda anısı çok üşüdüğümüzün